"Man must rise above the Earth—to the top of the atmosphere and beyond—for only thus will he fully understand the world in which he lives"...SOCRATES(470-399 BC)
Τη στιγμή που η προσοχή της παγκόσμιας κοινής γνώμης είναι στραμμένη στο νέο επίτευγμα της ανθρώπινης ύπαρξης, μετά την προσεδάφιση του διαστημικού αεροσκάφους Rosetta, σε κομήτη, θέλαμε να παρουσιάσουμε άλλες έξι σημαντικές αποστολές που πραγματοποιήθηκαν τα τελευταία χρόνια στο διάστημα.
Ωστόσο, καμία από τις αποστολές του παρελθόντος δεν θα μπορούσε να ξεπεράσει ούτε σε κύρος, ούτε σε σημασία την τελευταία, κατά την οποία το ευρωπαϊκό ρομπότ Philae, προσεδαφίστηκε σε κομήτη. Η επιστημονική κοινότητα αναμένει με μεγάλο ενδιαφέρον τα ευρήματα του Rosetta, για να λύσει πολλά από τα μυστήρια της ύπαρξης της Γης.
Μερικές, ακόμη, διαστημικές αποστολές που έγραψαν ιστορία στην ύπαρξη του ανθρώπου είναι αυτές που ακολουθούν παρακάτω:
1. Κανένα σκάφος δεν είχε καταφέρει αν διασχίσει όλη την διαδρομή μέχρι τον Πλούτωνα, αλλά το New Horizons, είχε ως στόχο να το αλλάξει αυτό. Το σκάφος, λοιπόν, ξεκίνησε το μακρινό του ταξίδι το 2006 και αναμένεται να φτάσει στην τροχιά του πιο μικροσκοπικού πλανήτη του ηλιακού μας συστήματος τον Ιούνιο 2015. Η παρακάτω εικόνα απεικονίζει το σκάφος να προσπερνά τον πλανήτη Δία.
2. Το σκάφος Dawn (Αυγή), έχει τεθεί σε τροχιά γύρω από τον αστεροειδή Εστία και τον πλανήτη νάνο, Δήμητρα, οι δύο πλανήτες ανήκουν στη ζώνη των αστεροειδών, που βρίσκονται μεταξύ των πλανητών Δία και Άρη. Αναμένεται πως η αποστολή θα παρέχει στους επιστήμονες νέα γνώση για το πώς διαμορφώθηκε το ηλιακό σύστημα και πως εξελίχθηκε. Ξεκίνησε το 2007 και έφτασε στο νανοπλανήτη Δήμητρα στις αρχές του τρέχοντος έτους.
3. Το ρομποτικό σκάφος Curiosity Mars, ξεκίνησε το ταξίδι του για τον κόκκινο πλανήτη το 2011, μετά την προσγείωσή του ξεκίνησε τις έρευνες για να διαπιστωθεί αν υπήρξε ζωή στον πλανήτη Άρη. Στην παρακάτω εικόνα απεικονίζεται να κάνει γεώτρηση προκειμένου να συλλέξει υλικό που θα μπορούσε να μελετηθεί. Το Curiosity, αποτελεί την πιο προηγμένη κατασκευή της NASA.
4. Η παρακάτω εικόνα λήφθηκε στις 10 Μαρτίου 2013 από διαστημικό σκάφοςCassini της NASA. Το σκάφος ξεκίνησε το ταξίδι του, το 1997 και βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τον Κρόνο και τους δακτυλίους του. Ακόμη, έχει προσφέρει εικόνες από την άγνωστη γωνία του ηλιακού συστήματος.
5. Το διαστημικό παρατηρητήριο Kepler, αποτελεί την πρώτη αποστολή της NASA για την αναζήτηση πλανητών στο μέγεθος της Γης ή που βρίσκονται κοντά στην κατοικήσιμη ζώνη των άστρων. Ξεκίνησε την αποστολή του το 2009 και ανιχνεύει νέους κατοικήσιμους από τον άνθρωπο πλανήτες.
6. Με το NEOWISE μπορούμε να αισθανόμαστε πιο ασφαλείς. Η αποστολή χρησιμοποιεί ένα διαστημικό τηλεσκόπιο για να εντοπίζει τους αστεροειδείς και τους κομήτες, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που θα μπορούσαν να αποτελέσουν απειλή για τη Γη.
Αναμένεται, πως μετά την προγραμματισμένη έρευνα που θα έχει διάρκεια τριών ετών, από το Δεκέμβριο του 2013 και μέχρι το 2016, το NEOWISE θα εντοπίζει αντικείμενα που πλησιάζουν με μεγάλη ταχύτητα τη Γη και θα μπορεί να τους χαρακτηρίσει, μετά από τη συλλογή δεδομένων σχετικά με το μέγεθός τους και άλλων μετρήσεων.
Κοσμικό μυστήριο: Οι μαύρες τρύπες που κρύβονται στα κέντρα μακρινών γαλαξιών περιέργως τείνουν να έχουν παράλληλους άξονες περιστροφής, ευθυγραμμισμένους με τις μεγαλύτερες δομές του Σύμπαντος.
Η ανακάλυψη υποδηλώνει «ότι κάποιο συστατικό λείπει από τα σημερινά μοντέλα για το Σύμπαν» λένε οι Ευρωπαίοι ερευνητές που υπογράφουν τη μελέτη στην επιθεώρηση Astronomy & Astrophysics.
Χρησιμοποιώντας το «Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο» (VLT) του Ευρωπαϊκού Νότιου Αστεροσκοπείου (ESO) στη Χιλή, οι ερευνητές εξέτασαν 93 κβάζαρ.
Τα κβάζαρ είναι εξαιρετικά φωτεινοί γαλαξίες με δραστήριες μαύρες τρύπες στο κέντρο τους. Το υλικό που περιδινίζεται γύρω από τη μαύρη τρύπα θερμαίνεται και εκπέμπει πίδακες ακτινοβολίας πριν χαθεί για πάντα μέσα στο τέρας. Η ακτινοβολία είναι απίστευτα έντονη, πιο έντονη από τη λάμψη όλων των άστρων του γαλαξία μαζί.
Τα δεκάδες κβάζαρ που εξετάζει η μελέτη είναι διασκορπισμένα σε μια έκταση δισεκατομμυρίων ετών φωτός, την οποία βλέπουν οι αστρονόμοι όπως ήταν όταν το Σύμπαν είχε το ένα τρίτο της σημερινής του ηλικίας.
Οι άξονες περιστροφής των κβάζαρ δεν μπορεί να γίνει άμεσα ορατός, ωστόσο οι ερευνητές κατάφεραν να υπολογίσουν τους προσανατολισμούς τους με έμμεσες μεθόδους που καταγράφουν τη γωνία πόλωσης του φωτός.
«Το πρώτο περίεργο που παρατηρήσαμε είναι ότι οι άξονες περιστροφής ορισμένων κβάζαρ ήταν ευθυγραμμισμένοι μεταξύ τους, παρόλο που τα κβάζαρ αυτά απέχουν μεταξύ τους δισεκατομμύρια έτη φωτός» αναφέρει ο Ντέιμιεν Χουτσεμέκερς του Πανεπιστημίου της Λιέγης στο Βέλγιο.
Στο επόμενο στάδιο, οι αστρονόμοι εξέτασαν το εάν οι άξονες περιστροφής είναι ευθυγραμμισμένοι όχι μόνο μεταξύ τους αλλά και με τον λεγόμενο κοσμικό ιστό, την αδρή υφή του Σύμπαντος.
Οι γαλαξίες δεν είναι ομοιόμορφα κατανεμημένοι στο Σύμπαν, αν κοιτάξει κανείς σε κλίμακες της τάξης των μερικών εκατομμυρίων ετών φωτός.
Σύμφωνα με το κυρίαρχο μοντέλο της σημερινής Κοσμολογίας, οι γαλαξίες τείνουν να συγκεντρώνονται σε αχανή νήματα και «σβόλους», ανάμεσα στους οποίους υπάρχουν αχανείς, σχεδόν άδειες εκτάσεις.
Οι νέες παρατηρήσεις δείχνουν ότι οι άξονες περιστροφής των κβάζαρ τείνουν να είναι παράλληλοι με τα κοσμικά νήματα. Με άλλα λόγια, οι άξονες εκτείνονται κατά μήκος των νημάτων.
Οι ερευνητές υπολογίζουν ότι η πιθανότητα να προέκυψε αυτή η ευθυγράμμιση από καθαρή τύχη είναι μόλις 1%.
Και αυτό σημαίνει ότι η παράξενη ευθυγράμμιση των κβάζαρ ίσως έχει σημασία για τα υπολογιστικά μοντέλα των κοσμολόγων. «Ο συσχετισμός ανάμεσα στον προσανατολισμό των κβάζαρ και τις δομές στις οποίες αυτά ανήκουν είναι μια σημαντική πρόβλεψη των αριθμητικών μοντέλων για την εξέλιξη του Σύμπαντος» εξηγεί ο Ντομινίκ Σλους του Πανεπιστημίου της Λιέγης, επίσης μέλος της ερευνητικής ομάδας.
Παραδέχεται ωστόσο ότι το φαινόμενο παραμένει δυσεξήγητο. Όπως επισημαίνει, «οι ευθυγραμμίσεις στα νέα δεδομένα μας, σε κλίμακες μεγαλύτερες από ό,τι οι προβλέψεις των προσομοιώσεων, ίσως αποτελούν ένδειξη ενός συστατικού που λείπει από τα σημερινά μοντέλα για τον Κόσμο».
Εβαλε μέσα τη Γή,τον Ουρανό,τη Θάλασσα,τον Ηλιο τον ακάμαντο και το Φεγγαρι ολόγιομο,και όλα τ αστερια που στεφανώνουν τον Ουρανό,τιs Πλειάδεs,τιs Υάδεs,τον στιβαρό Ωρίωνα,την Αρκτο που την λένε και Αμάξι,που μένει εκεί γυρνώνταs γύρω-γύρω και παραφυλάει τον Ωρίωνα,αυτή που μόνη δεν μοιράζεται τα λουτρα του Ωκεανού...Ομήρου Ιλιάδα,ραψωδία Σ
